Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Dredd (2012)

Είδος: Περιπέτεια, Επιστημονικής Φαντασίας

Σκηνοθεσία:Pete Travis
Σενάριο:Alex Garland,
John Wagner & Carlos Ezquerra(κόμικ)
Παίζουν:Karl Urban, Olivia Thirlby, 
Lena Headey
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Στην κατεστραμμένη από ραδιενέργεια Γη, όλος ο πληθυσμός έχει συγκεντρωθεί σε τεράστιες πόλεις, που ονομάζονται Μέγα-πόλεις . Μέσα στην κάθε Μέγα-πόλη, υπεύθυνο για τη διατήρηση της τάξης είναι το σώμα των Δικαστών. Οι Δικαστές έχουν αρμοδιότητες αστυνομικού, δικαστή και εκτελεστή. Στη Μέγα-πόλη 1 υπηρετεί ο γνωστότερος των Δικαστών, ο Ντρεντ. Όταν ο Ντρεντ θα πάρει μαζί του τη νεαρή και χαρισματική Δικαστή Άντερσον, για να ασχοληθούν με μια υπόθεση ρουτίνας, θα ανακαλύψουν κάτι μεγαλύτερο. Ο Ντρεντ και η Άντερσον θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη συμμορία της Μα- Μα, της υπεύθυνης για την παραγωγή Slo-mo, του πιο επικίνδυνου ναρκωτικού που κυκλοφορεί. Αποκλεισμένοι σε έναν ουρανοξύστη, οι δύο Δικαστές πρέπει να παλέψουν για τις ζωές τους και να βρουν τρόπο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο.

ΑΠΟΨΗ: Ο Ντρεντ του 2012 είναι μια απλή και αρκετά βίαιη περιπέτεια. Η πλοκή του είναι ξεκάθαρη, όπως και όλα όσα γίνονται κατά τη διάρκεια του φιλμ, το οποίο προσπαθεί να μείνει όσο το δυνατόν περισσότερο πιστό στο ομώνυμο κόμικ. Στον τομέα αυτό τα καταφέρνει πολύ καλά, με πρώτο και καλύτερο τον πρωταγωνιστή του, Καρλ Ούρμπαν. Όσο πιο ανέκφραστος γίνεται, όσο πιο λακωνικός και με το κράνος πάντα φορεμένο, σήμα κατατεθέν του Ντρεντ στο κόμικ, μιας και ποτέ δεν έχει αποκαλύψει το πρόσωπό του. Όλο αυτό το ξύλινο και ανέκφραστο προσωπείο του Ντρεντ, "σπάει" από τη νεαρή συμπρωταγωνίστρια, Olivia Thirlby, η οποία δε φοράει ποτέ το κράνος της και δίνει τον ανθρώπινο τόνο στη μορφή των Δικαστών.
  Γενικά τα πράγματα στο Ντρεντ λειτουργούν καλά με μόνη μου ένσταση τις σκηνές σε αργή κίνηση, οι οποίες με κούρασαν και νομίζω ότι έπρεπε να είναι μικρότερης διάρκειας τουλάχιστον. Αυτές οι σκηνές χρησιμοποιούνται όταν κάποιος κάνει χρήση της ναρκωτικής ουσίας Slo-mo, δείχνοντάς μας έτσι την οπτική από την πλευρά του χρήστη. Ωραίο, χρήσιμο και στο 3D φαντάζομαι, αλλά κουραστική η διάρκεια κατά την προσωπική μου άποψη. Κατά τα άλλα, το Ντρεντ έχει καλά στοιχεία, που το κάνουν μια καλή περιπέτεια αλλά όχι μια ταινία την οποία θα θυμάσαι και θα αναφέρεις συχνά πυκνά όταν μιλάς για φουτουριστικές περιπέτειες. 
  Και δυο λόγια για τη σύγκριση του Dredd με το Judge Dredd του 1995, με πρωταγωνιστή το Stallone, μιας και ήταν τεράστιο θέμα για τους φαν του Δικαστή. Συγγνώμη αν θα τους στεναχωρήσω και δεκτή κάθε αντίρρηση και παρατήρηση επί του θέματος. Μπορεί λοιπόν ο Dredd του 2012 να είναι απόλυτα πιστός στο κόμικ, αλλά δεν βρήκα την ταινία περισσότερο ενδιαφέρουσα από εκείνη του 1995. Στο σύνολό του το φιλμ του '95 είχε να πει πολλά περισσότερα ή μάλλον προσπάθησε να πει πολλά περισσότερα αλλά για διάφορους λόγους δεν τα κατάφερε πολύ καλά. Αυτό το στοιχείο συν το ότι ο Stallone έβγαλε το κράνος και παρουσίασε τον Ντρεντ περισσότερο ανθρώπινο από ότι είναι στις σελίδες των κόμιξ, δεν βοήθησαν την ταινία, κάνοντάς την μια από τις πιο αδικημένες ταινίες του '95. Ωστόσο, αν πρέπει να ψηφίσω ανάμεσα στον κινηματογραφικό Ντρεντ του '95 και αυτόν του 2012, μάλλον θα διαλέξω τον πρώτο.

Με λίγα λόγια : Απλή, κατανοητή, δυναμική περιπέτεια, πιστή στο ομώνυμο κόμικ των Wagner και Ezquerra.




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
Dredd (2012) on IMDb



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου