Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Warcraft (2016)

Είδος: Φαντασίας, Περιπέτεια

WARCRAFT:
Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΔΥΟ ΚΟΣΜΩΝ
Σκηνοθεσία:Duncan Jones
Σενάριο:Duncan Jones,
Charles Leavitt,Chris Metzen
Παίζουν:Travis Fimmel,
Paula Patton,Ben Foster
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Τα περίχωρα του ειρηνικού βασίλειου του Άζεροθ δέχονται επίθεση από κάποια πλάσματα που περιγράφονται ως γίγαντες από τους χωρικούς. Οι άνθρωποι του βασιλείου με οδηγό τον Άντουιν Λόθαρ, πρώτο ιππότη του βασιλιά, και έναν παντοδύναμο μάγο, τον Φύλακα, ανακαλύπτουν ότι μια πύλη από άλλη διάσταση έχει ανοίξει και τα Όρκς, τα πλάσματα από την άλλη διάσταση, καθοδηγούμενα από τον μάγο Γκούλ'νταν έρχονται σε αυτόν τον κόσμο γιατί ο δικός τους αφανίζεται. Ο Ντούροταν, ο ηγέτης μια φυλής Όρκς, καταλαβαίνει ότι ο Γκούλ'νταν κρύβει κάτι από τους δικούς κι ότι φέρει ευθύνη για τον αφανισμό του κόσμου τους αλλά και τον πόλεμο που έχει ξεκινήσει με τους ανθρώπους, έτσι αποφασίζει να συναντηθεί με τους ηγέτες των ανθρώπων για να δώσουν μαζί λύση.

ΑΠΟΨΗ: Η μεταφορά βιντεοπαιχνιδιών στον κινηματογράφο δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να δώσει μια πολύ καλή ταινία. Το Warcraft είχε ένα πλεονέκτημα σε αυτό το σημείο καθώς υπάρχει και μια σειρά βιβλίων, με φανατικούς αναγνώστες, πάνω στην οποία μπορούσε να βασιστεί για να χτίσει έναν κινηματογραφικό κόσμο, όχι βέβαια με το "βάθος" του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών (αναπόφευκτη σύγκριση για κάθε ταινία περιπετειώδους φαντασίας) αλλά με πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία. Ομολογώ ότι ο Ντάνκαν Τζόουνς κατάφερε να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον, παρότι πήγα στον κινηματογράφο περιμένοντας κάτι αρκετά κακό επηρεασμένος από τις αρνητικές κριτικές που δέχεται το φιλμ στο εξωτερικό. Με έβαλε μέσα σε έναν κόσμο που φαίνεται ότι μπορεί να δώσει κι άλλα πράγματα στη συνέχεια, που είναι σίγουρο πως θα υπάρξει.
© Universal Pictures
  Οι πρώτες εικόνες του Warcraft (και γενικά οι εικόνες του νέου αυτού κόσμου) είναι εξαιρετικές. Η απεικόνιση του βασιλείου του Άζεροθ και αυτής της διαφορετικής Γης γίνεται με εντυπωσιακό τρόπο από τον Τζόουνς και το επιτελείο του και δεν είναι λίγες οι φορές που προσπαθούσα να χαζέψω κάθε γωνία της οθόνης στα πανοραμικά πλάνα των δασών, των βουνών, των χωριών και των πόλεων. Το CGI είναι πάρα πολύ καλό και αυτό το γράφω με ανακούφιση καθώς ο μεγάλος μου φόβος γι αυτό το φιλμ ήταν τα ψηφιακά εφέ και η απεικόνιση τόσων πολλών ψηφιακών χαρακτήρων. Όχι μόνο δεν ένιωσα να με κουράζει διόλου η χρησιμοποίηση του CGI αλλά έπιασα τον εαυτό μου να γοητεύεται κυρίως από έναν "CGI χαρακτήρα"(αναφέρομαι στο Ορκ, Ντούροταν, για τον οποίο θα τα πούμε μερικές γράμμες παρακάτω)! Γενικά η δουλειά που έχει κάνει ο Τζόουνς στην απόδοση του κόσμου του Warcraft είναι κάποιες στιγμές εντυπωσιακή ενώ διατηρεί το ρυθμό της ταινίας του σε πολύ καλά επίπεδα, με μόνη εξάιρεση ένα μικρό χρονικό διάστημα στη μέση, που πρέπει να βάλει το απαραίτητο διαφυλετικό ειδύλιο στο τραπέζι, το οποίο προφανώς και δεν προετοιμάζεται κατάλληλα, αλλά και τις βιαστικές κινήσεις του φινάλε, που δημιουργούν τα περισσότερα κενά στη ροή της ταινίας. Σε γενικές γραμμές, όμως, ο ικανότατος σκηνοθέτης των Moon και Source Code μας έδωσε μια αξιοπρεπής ταινία φαντασίας.
© Universal Pictures
 Τα σημεία του φιλμ που χωλαίνουν είναι το σενάριο, η διανομή των ρόλων και ο γραφικός, καρτουνίστικος σχεδόν κακός. Κι αν για το θέμα του σεναρίου μπορείς να δικαιολογήσεις με κάποιο τρόπο τον Τζόουνς και τον συνεργάτη του, Τσαρλς Λίβιτ, γιατί το υλικό είναι προφανώς τεράστιο και έπρεπε από κάπου να πιαστούν για να μας συστήσουν αυτόν τον φανταστικό κόσμο, εκεί που θα μπορούσε να είχε γίνει καλύτερη επιλογή είναι σε κάποιους βασικούς ρόλους. Ο Ντόμινικ Κούπερ δεν θεωρώ ότι είναι κακός ηθοποιός, όμως, ως βασιλιάς του Άζεροθ δεν με έπεισε. Νομίζω ότι ένας ηθοποιός με πιο στιβαρό παρουσιαστικό και λίγο μεγαλύτερης ηλικίας θα ήταν καλύτερη επιλογή. Μια παρόμοια αίσθηση είχα και με το ρόλο του Μπεν Φόστερ ως Μεντίβ. Ένας καλός ηθοποιός σε ένα ρόλο που δεν του πήγαινε και που μοιάζει να τον προσέγγισε με λάθος τρόπο. Ως αντίβαρο, όμως, έχουμε τους δύο πρωταγωνιστές του φιλμ, τον ιππότη Λόθαρ και τον ηγέτη των Ορκ, Ντούρατον. Ο Τράβις Φίμελ ως Λόθαρ βγάζει ένα τίμιο πρόσωπο στην οθόνη, ιδανικό για ιππότη, ενώ ο ψηφιακός Ντούρατον, ερμηνευμένος από τον Τόμπι Κίμπελ, είναι ο πιο ανθρώπινος χαρακτήρας του φιλμ. Οι εκφράσεις του προσώπου του Ντούρατον, το βλέμμα του και η φωνητική ερμηνεία του Κίμπελ κατάφεραν να με κερδίσουν απόλυτα, μετατρέποντας ίσως την προσωπική ιστορία του τεράστιου αυτού Ορκ και της οικογένειάς του, στο πιο δυνατό χαρτί του φιλμ. Όσο για το θέμα του κακού της υπόθεσης, εκεί έπρεπε να υπάρχει περισσότερη εμβάθυνση στο χαρακτήρα, μεγαλύτερη κατανόηση του σκοπού του.
© Universal Pictures
  Όσα περιμένεις να συναντήσεις σε μια περιπέτεια φαντασίας το Warcraft μπορεί να στα προσφέρει και αν κρίνω από τις αντιδράσεις στην κινηματογραφική αίθουσα κατά την πρεμιέρα της ταινίας, με δεκάδες φανατικούς φίλους του παιχνιδιού τριγύρω, φαίνεται ότι κατάφερε να κερδίσει κι αυτούς. Θρησκευτικές παραβολές, αντιρατσιστικά μυνήματα, αποδοχή της διαφορετικότητας, ξόρκια, ιππότες, τέρατα, πανέμορφα βασίλεια και μια συμπαθητική ιστορία ηρώων, μαζί με μια καταραμένη ιστορία αγάπης που ελπίζω να αξιοποιηθεί κατάλληλα στη συνέχεια. Αν επιλέξετε την 3D προβολή νομίζω ότι θα βγείτε κερδισμένοι (λέω νομίζω γιατί εξαρτάται πάντα και από τον τεχνικό εξοπλισμό του εκάστοτε κινηματογράφου) και αυτό το λέει κάποιος που αντιπαθεί το 3D αλλά το συγκεκριμένο φιλμ είχε το καλύτερο 3D που είδα φέτος. Προσθέστε κι ένα -όχι πρωτότυπο αλλά- απόλυτα ταιριαστό μουσικό θέμα από τον Ramin Djawadi και έχετε ένα αρκούντως ικανοποιητικό πακέτο.




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn
Warcraft: Η σύγκρουση δυο κόσμων (2016) on IMDb



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου