Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Rogue One: A Star Wars Story (2016)

Είδος: Φαντασίας, Περιπέτεια, Δράσης

Σκηνοθεσία:Gareth Edwards
Σενάριο:Chris Weitz,Tony Gilroy
Παίζουν:Felicity Jones,
Diego Luna,Ben Mendelsohn
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Οι Επαναστάτες προσελκύουν την Τζιν Έρσο, μια απείθαρχη νεαρή, της οποίας ο πατέρας αναγκάστηκε να δουλέψει για την Αυτοκρατορία και να βοηθήσει στην κατασκευή του Άστρου του Θανάτου, ενός τεραστίων διαστάσεων υπέρ-όπλο, ικανό να καταστρέψει ολόκληρους πλανήτες. Η Τζιν, μαζί με μια μικρή ομάδα επαναστατών, πρέπει να βρει τον πατέρα της και να πάρει τα σχέδια του Άστρου, ώστε να καταφέρουν να το καταστρέψουν.


ΑΠΟΨΗ: Η Δύναμη ξύπνησε το 2015 (The Force Awakens) και, αν συνεχίσουμε έτσι, δε βλέπω να κοιμάται σύντομα. Το Rogue One δεν είναι η αρπαχτή που όλοι περιμέναμε. Το Rogue One είναι η καλύτερη εισαγωγή στο παραμύθι του Λούκας, το καλύτερο πρίκουελ, το "εισαγωγικό κείμενο" που άξιζε στην κλασική τριλογία. Το Rogue One είναι η καλύτερη ταινία του Πολέμου Των Άστρων, μετά το Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται!

© 2016 - Lucasfilm Ltd. All Rights Reserved.
  Στο άκουσμα μιας ανεξάρτητης ταινίας, που θα εξιστορεί τα γεγονότα που οδήγησαν στο Επεισόδιο 4: Μια Νέα Ελπίδα, ένα χρόνο πριν έρθει το όγδοο επεισόδιο του Star Wars, αδιαφόρησα. Τα τρέιλερ παρότι θεαματικά δεν κατάφεραν να μου αλλάξουν γνώμη και εξακολούθησα να θεωρώ το Rogue One μια (ακόμα) περίπτωση αρπαχτής από τον Λούκας και τη Disney. Δε χρειάστηκαν παρά δέκα λεπτά από την προβολή της ταινίας για να αλλάξει όλη αυτή η αρνητική ενέργεια που έμοιαζε να συσσωρεύεται μέσα μου μέχρι τότε. Όσο το φιλμ του εξαιρετικού Γκάρεθ Έντουαρντς (βλέπε Γκοτζίλα) προχωρούσε, τόσο περισσότερο ήθελα και τόσο περισσότερο χανόμουν στην ιστορία του και στα τόσο γοητευτικά κάδρα του, είτε αυτά ήταν ολότελα ψηφιακά είτε σχεδόν φυσικά. Ο Πόλεμος Των Άστρων απέκτησε ένα φιλμ που πραγματικά μας δείχνει τον πόλεμο. Οι αναφορές στις πολεμικές ταινίες του Δευτέρου Παγκοσμίου αλλά και στο Αποκάλυψη Τώρα τοποθετούνται με σπουδαίο τρόπο, κάνοντάς το φιλμ το πιο βίαιο της σειράς (μην φανταστείτε υπερβολές...αναίμακτα τη βγάζει και πάλι) αλλά και το πιο ανθρώπινο.
  Δεν είναι οι Τζεντάι και η Δύναμη οι πρωταγωνιστές αλλά οι Επαναστάτες, οι οποίοι δεν έχουν φωτόσπαθα και τηλεπαθητικές ικανότητες αλλά πίστη στον αγώνα για απελευθέρωση. Δεν είναι άγιοι. Βρομίζουν τα χέρια και την ψυχή τους, σκοτώνουν, πολλές φορές άδικα, αλλά και σκοτώνονται, θυσιάζονται για να επιζήσει η ελπίδα απέναντι στο σκοτάδι της Αυτοκρατορίας, που πιο απειλητική δεν την έχουμε δει ποτέ. Στην ελπίδα που έρχεται ποντάρουν οι Επαναστάτες, σε αυτή ποντάρει και ο σκηνοθέτης, φτιάχνοντας ένα φιλμ τόσο καλά δουλεμένο να μας οδηγήσει στο επόμενο κεφάλαιο του Πολέμου Των Άστρων. Από τη Γη στον ουρανό, στο διάστημα, το Rogue One ξεκινά από χαμηλά, για να απογειωθεί στην πορεία, περνώντας μέσα από μέρη γνώριμα, από παλιούς γνωστούς, που πολλούς δεν περιμέναμε να συναντήσουμε ξανά, από νέους που μας άρεσε που τους γνωρίσαμε, έστω κι αν πολλά δε μάθαμε για αρκετούς από αυτούς. Κάπως έτσι οδηγούμαστε σε μια από τις εκπληκτικότερες διαστημικές μάχες, την καλύτερη της σειράς, με μια άλλο τόσο θεαματική επίγεια να εξελίσσεται.
© 2016 - Lucasfilm Ltd. All Rights Reserved.
  Η Τζιν Έρσο της Φελίσιτι Τζόουνς συνεχίζει την παράδοση των αξιόλογων ηρώων της σειράς, δυναμική, μυαλωμένη, θαρραλέα και αυθόρμητη, ενώ ο πολύ καλός Ντιέγκο Λούνα στέκεται δίπλα της ως Κάσιαν Άντορ , φτιάχνοντας ένα πολύ καλό ζευγάρι, έναν έρωτα που ποτέ δεν εκφράζεται απόλυτα και σχεδόν ποτέ δεν εκδηλώνεται, γιατί ο πόλεμος δεν έχει χώρο για ειδύλλια. Οι πατριώτες Ο θρυλικός Ντόνι Γιεν υποδύεται έναν τυφλό μοναχό, που φαίνεται να έχει ίχνη της Δύναμης μέσα του και ο Γουέν Ζιανγκ υποδύεται τον πιο "μονοκόμματο" φίλο και σύντροφό του που μαζί θα ακολουθήσουν την Τζιν και τον Κάσιαν στο δρόμο για την επανάσταση. Ο Φόρεστ Γουάιτακερ έχει ένα σύντομο ρόλο, ενώ και ο Μαντς Μίκελσεν εμφανίζεται ως ο πατέρας της Τζιν, σε ρόλο κλειδί, που λύνει το σημαντικότερο πρόβλημα που είχαν μέχρι σήμερα οι φίλοι του Πολέμου Των Άστρων, σχετικά με το Άστρο Του Θανάτου! Σε ρόλο κακού βρίσκουμε τον Μπεν Μέντελσον, να λειτουργεί ικανοποιητικά, με την παράσταση να κλέβουν, όμως, δύο χαρακτήρες. Ο πιο αστείος αλλά και συγκινητικός προς το φινάλε χαρακτήρας δεν είναι άλλος από το ανδροειδές K-2SO, που υποδύεται φωνητικά (αλλά και με τον τρόπο του motion animation, έχω την αίσθηση) ο Άλαν Τάντικ. Ο δεύτερος χαρακτήρας δεν θέλει ιδιαίτερες συστάσεις. Ο σκοτεινός άρχοντας, Νταρθ Βέιντερ, εμφανίζεται μόλις για δύο φορές αλλά είναι και οι δύο αντάξιες του πιο εμβληματικού κακού του κινηματογράφου. Ο φωτισμός και η φωτογραφία στην πρώτη σκηνή του Βέιντερ είναι η τέλεια εισαγωγή του χαρακτήρα ενώ η τελευταία σκηνή είναι απόλυτα δυναμική και ενδεικτική του ποιός είναι ο Βέιντερ. Μην περιμένετε τον Βέιντερ σε ρόλο μεγάλο, γιατί θα απογοητευτείτε. Είναι εκεί όσο χρειάζεται και μιλά με την επιβλητική φωνή του Τζέιμς Ερλ Τζόουνς, όπως πάντα.
  Αν δεν έχετε δει κανένα φιλμ του Πολέμου Των Άστρων, ξεκινήστε σήμερα από το Rogue One! Μην ασχοληθείτε με τα τρία πρίκουελ, τα οποία μόνο κακό έκαναν στη φήμη της σειράς και καλό στην τσέπη του Λούκας, καταστρέφοντας μάλιστα και μια από τις καλύτερες κινηματογραφικές σεναριακές ανατροπές. Υπάρχει ψυχή στο φιλμ του Έντουαρντς, υπάρχει φαντασία, υπάρχει δράση, υπάρχει συναίσθημα, υπάρχει και η αναμενόμενη αίσθηση νοσταλγίας. Είναι η αρχή ενός από τα πιο όμορφα παραμύθια που μας έδωσε το Χόλιγουντ και αυτός ο πρόλογος, παρότι ξέρουμε τη συνέχεια του, είναι συναρπαστικός.




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn
IMDb



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου