Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Killing Hasselhoff (2017)

Είδος: Κωμωδία

"Σαν ιδέα φαίνεται να έχει το γούστο της αλλά δυστυχώς δεν λειτουργεί. Παρότι υπάρχουν καλοί κωμικοί (μην βιάζεστε, θα σας εξηγήσω τι εννοώ "καλοί κωμικοί") στους συντελεστές, η κωμωδία δεν είναι εδώ."

Σκηνοθεσία:Darren Grant
Σενάριο:Peter Hoare
Παίζουν:Ken Jeong,David Hasselhoff,
Jon Lovitz
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
 Πως μπορώ να αντισταθώ σε ένα φιλμ που στον τίτλο του υπάρχει το όνομα ενός θρύλου των '80ς, ενός ανθρώπου που πριν ακόμα γίνει "ναυαγοσώστης" και τον μάθει και η γενιά των '90ς, εδραίωσε τη φήμη του φορώντας το μαύρο δερμάτινο μπουφάν του και οδηγώντας τη μαύρη, ομιλούσα, Τρανς Αμ του, με το όνομα ΚΙΤΤ, στους δρόμους της Αμερικής, τότε που στα παιδικά μας μάτια ο Μάικλ Νάιτ ήταν όντως ένας "άντρας που μπορούσε να κάνει τη διαφορά", όπως μας έκανε να πιστεύουμε ο αφηγητής σε κάθε φινάλε επεισοδίου του Ιππότη της Ασφάλτου. Όταν λοιπόν ο τίτλος της ταινίας σε ενημερώνει για τη δολοφονία του Χάσελχοφ, ε, λυπάμαι αλλά μπαίνω ήδη στον πειρασμό να το παρακολουθήσω κι ας νιώθω κατά μεγάλο ποσοστό σίγουρος ότι το τελικό αποτέλεσμα δε θα είναι και το καλύτερο.
  Ποιός θέλει λοιπόν να δολοφονήσει τον Χάσελχοφ και γιατί; Ποιός θέλει να τα βάλει με τον εξήντα-φεύγα πια Ντέιβιντ, που οι μέρες δόξας του έχουν περάσει προ πολλού; Ο Κρις, ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Αμερικανο-Κορεάτης κωμικός Κεν Ζανγκ, που γνωρίσαμε μέσα από το Hangover και το τηλεοπτικό Community, είναι αυτός που θέλει νεκρό τον αγαπημένο αστέρα των '80ς και θα σας εξηγήσω γιατί. Ο Κρις είναι ιδιοκτήτης ενός κλαμπ στο Λος Άντζελες και η δουλειά πάει καλά, όπως το ίδιο και η προσωπική του ζωή. Η παρέα του Κρις εδώ και χρόνια παίζει ένα περίεργο παιχνίδι. Έχουν όλοι επιλέξει από μια διασημότητα κι έχουν ποντάρει μεγάλα ποσά στο θάνατο της. Ο Κρις για κάποιο λόγο έχει επιλέξει τον Χάσελχοφ. Αν λοιπόν ο Χάσελχοφ χάσει τη ζωή του πριν από τους διάσημους που έχουν επιλέξει οι υπόλοιποι της παρέας, τότε ο Κρις κερδίζει το στοίχημα και παίρνει πεντακόσιες χιλιάδες δολάρια! Η στιγμή που αυτό το στοίχημα απασχολεί σοβαρά τον Κρις έρχεται όταν τα πάντα γύρω του αρχίζουν να καταρρέουν. Το κλαμπ δυσφημίζεται μετά από ένα ατυχές περιστατικό και η δουλειά αρχίζει να πέφτει, ο ίδιος γίνεται πρώτο θέμα στις ειδήσεις, ο μαφιόζος που του πουλούσε προστασία τον κυνηγά για να πάρει χρήματα, το κορίτσι του τον χωρίζει. Φτάνει στα όρια του ο άνθρωπος κι έτσι αποφασίζει ότι να σκοτώσει ο ίδιος τον Ντέιβιντ Χάσελχοφ, να κερδίσει το στοίχημα, να πάρει τα λεφτά, να ξεχρεώσει και να φτιάξει ξανά τα πράγματα.
  Σαν ιδέα φαίνεται να έχει το γούστο της αλλά δυστυχώς δεν λειτουργεί. Παρότι υπάρχουν καλοί κωμικοί (μην βιάζεστε, θα σας εξηγήσω τι εννοώ "καλοί κωμικοί") στους συντελεστές, η κωμωδία δεν είναι εδώ. Ο Κεν Ζανγκ είναι καλός κωμικός. Τα καταφέρνει καλά στο stand up και σε δεύτερους ρόλους, είτε τηλεοπτικά είτε στον κινηματογράφο, μπορεί να δώσει γέλιο. Εδώ, όμως, πρέπει να μπει μπροστά και να πάρει το φιλμ πάνω του, κάτι που δεν καταφέρνει. Το χιούμορ του δεν βρίσκει στόχο, πέρα από ελάχιστες φορές, και καταντά αδιάφορο.
  Προφανώς δεν βοηθά τον Ζανγκ και τους υπόλοιπους, ούτε η σκηνοθετική κατεύθυνση που δίνει ο Ντάρεν Γκραντ. Δεν φαίνεται να γνωρίζει την κωμωδία ο Γκραντ, που στο παρελθόν έχει ασχοληθεί κυρίως με βίντεο κλιπ. Το αποτέλεσμα είναι ένα άχρωμο φιλμ, παρά τις φωτεινές τοποθεσίες του Λος Άντζελες, ένα άγευστο μείγμα μερικών καλών κωμικών, μιας έξυπνης ιδέας, αλλά κι ενός κακού σεναρίου και μιας χωρίς ρυθμό σκηνοθεσίας.
  Ο πιο αξιοπρεπής εν τέλει, μέσα σε ένα κακό φιλμ, δεν είναι άλλος από τον μέγιστο Ντέιβιντ Χάσελχοφ, τον άνθρωπο που κράτησε την καριέρα του ζωντανή εκεί που δεν το περίμενε κανείς! Όταν μετά την τεράστια επιτυχία του Ιππότη Της Ασφάλτου ο Ντέιβιντ επέστρεψε το 1989 με το Baywatch, όλα φαίνονταν να τελειώνουν με την πρώτη σεζόν. Το δίκτυο ακυρώνει το δεύτερο κύκλο της σειράς και οι παραγωγοί αποσύρονται. Όμως, όχι, για τον Χοφ τίποτα δεν είχε τελειώσει! Ο ίδιος αναλαμβάνει χρέη παραγωγού και όχι απλώς κράτησε ζωντανή μια κακή σειρά αλλά την έκανε μια από τις πιο δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές παγκοσμίως! Τι να πει λοιπόν στον Ντέιβιντ μια κακή σκηνοθεσία και μια κακή ταινία ακόμα; Αν έχεις αστέρι, δεν καταλαβαίνεις τίποτα! Ένα αστεράκι αντί για μισό, μόνο και μόνο για το ίνδαλμα των παιδικών μου χρόνων!




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
PopCorn
IMDb



Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

First Kill (2017)

Είδος: Περιπέτεια, Θρίλερ

"Δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στο φιλμ που σκηνοθετεί ο Στίβεν Σ. Μίλερ. Αν εξαιρέσουμε την όμορφη κινηματογράφηση της άγριας φύσης, στα υπόλοιπα η ταινία πάσχει. Έχουμε μια ταινία δράσης με στοιχεία θρίλερ, που ούτε αρκετή δράση έχουμε, ούτε ιδιαίτερα αγωνιούμε για την κατάληξη της πλοκής για τους ήρωες. "

Σκηνοθεσία:Steven C. Miller
Σενάριο:Nick Gordon
Παίζουν:Bruce Willis,
Hayden Christensen,Ty Shelton
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
  Δε θέλω να επαναλαμβάνομαι. Το έχω γράψει ξανά. Έχω αναφέρει το ζήτημα της επιλογής των ταινιών που προτείνουν στον Μπρους Γουίλις τα τελευταία χρόνια και την τάση να λέει σε κάθε μπαρούφα, εύπεπτη περιπέτεια της σειράς, "ναι". Άλλο ένα "ναι" του Γουίλις αποτελεί το First Kill, όπου στη θέση του συμπρωταγωνιστή βρίσκουμε τον Χέιντεν Κρίστενσεν, που κάποτε ήλπιζε ότι θα γίνει πρώτο όνομα, λόγω του ρόλου του ως Άνακιν Σκάιγουόκερ στην πρίκουελ τριλογία του Πολέμου Των Άστρων. Όνειρα χαμένα για τον Χέιντεν, περασμένα μεγαλεία για τον Μπρους, και τίποτα δεν αλλάζει ούτε με το First Kill.
  Η υπόθεση θέλει τον σκληρά εργαζόμενο χρηματομεσίτη στη Γουόλ Στριτ, Γουίλ, να επιστρέφει για Σαββατοκύριακο στη μικρή πόλη όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, για να έρθει πιο κοντά με τον μικρό του γιο. Εκεί θα κυνηγήσουν και θα προσπαθήσουν να περάσουν ανέμελες οικογενειακές στιγμές αλλά η τύχη τους μπλέκει στην πρόσφατη ληστεία της τράπεζας της πόλης. Μια τυχαία συνάντηση με δύο κακοποιούς στο δάσος, ένα κλειδί που μόνο ο Γουίλ βλέπει που προσγειώνεται όταν το πετά ένας από τους δύο κακοποιούς, ο θάνατος ενός από σφαίρες του Γουίλ που προσπαθεί να προστατέψει το γιο του, η απαγωγή του μικρού από τον άλλο και η προσπάθεια να πάρει πίσω ο Γουίλ το γιο του, βρίσκοντας το κλειδί και ανταλλάσσοντάς το με το παιδί, χωρίς όμως να μπλεχτεί σε όλα αυτά η αστυνομία και ο ντόπιος σερίφης, που υποψιάζεται ότι κάτι του κρύβει ο Γουίλ.
  Δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στο φιλμ που σκηνοθετεί ο Στίβεν Σ. Μίλερ. Αν εξαιρέσουμε την όμορφη κινηματογράφηση της άγριας φύσης, στα υπόλοιπα η ταινία πάσχει. Έχουμε μια ταινία δράσης με στοιχεία θρίλερ, που ούτε αρκετή δράση έχουμε, ούτε ιδιαίτερα αγωνιούμε για την κατάληξη της πλοκής για τους ήρωες. Υπάρχει μια ανατροπή λίγο πριν το φινάλε που όμως την περιμένεις από πολύ νωρίς και καμία εντύπωση δε σου προκαλεί.
  Το σενάριο είναι τυπικό για φιλμ του είδους αλλά καμουφλάρεται με μικρές ψυχολογικές προεκτάσεις, μπλέκοντας την ψυχολογική κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο με το κυνήγι και την ενδυνάμωση του χαρακτήρα του μέσα από αυτή τη διαδικασία. Όχι άσχημη η ιδέα αλλά η εκτέλεση περνά λάθος το μήνυμα. Προσπαθεί λίγο παραπάνω με την ανατροπή πριν το φινάλε και την αποκάλυψη μιας πλεκτάνης να δώσει κάτι παραπάνω, όμως δε βοηθά ο τρόπος που χειρίζεται το υλικό ο Μίλερ. Η δράση είναι χλιαρή και αποτυγχάνει και στο χτίσιμο αγωνίας, ενώ έχει χάσει από νωρίς το παιχνίδι των χαρακτήρων και της δόμησης των μεταξύ τους σχέσεων.
  Ο Μπρους Γουίλις έχει κι εδώ μονίμως το βαριεστημένο ύφος του, ο Κρίστενσεν δεν πείθει γενικότερα κι έτσι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι (αν μπορείς να το πεις έτσι) βρίσκεται μόνο στη σχέση του μικρού με τον απαγωγέα του.
  Τι μας μένει λοιπόν από το First Kill; Στην ουσία, τίποτα πέρα από μία συμπαθητική σκηνή κυνηγητού στο δάσος. Όλα τα υπόλοιπα είναι τόσο συμβατικά και χιλιοϊδωμένα, κυλάνε με τόσο γνώριμο τρόπο, που σε αφήνουν αδιάφορο.




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn
IMDb